Historie

Honselersdijk heeft een rijke historie die we hier kort toelichten.

Hofstraat

Honselersdijk is ontstaan rondom de locatie die al sinds mensenheugenis als Hofstraat wordt aangeduid. Met voormalig jachtslot Huis Honselaarsdijk (tegenwoordig bekend als De Nederhof) als middelpunt. Begin van de 17de eeuw was Huis Honselaarsdijk het paleis van prins Frederik Hendrik met landgoed en buitenplaatsen. In een straal van enkele honderden meters rondom het voormalige paleis vind je de oudst bewaard gebleven bouwwerken van de eeuwenoude dorpskern.


Historische uitstraling

Hoewel Honselersdijk in de loop der jaren een nieuw jasje gekregen heeft, is men er rondom De Nederhof aardig in geslaagd om de historische uitstraling te behouden. Voor wat betreft die uitstraling denken we vooral aan De Nederhof zelf, alsmede de stulpjes die zich aan de Prinsegracht weten te onderscheiden van de overige bebouwing. Stulpjes die ten tijde van het roemruchte Huis Honselaarsdijk werden bewoond door hofpersoneel; zij die direct bij het paleis waren betrokken.

Het huidige pand van Van der Meer Verzekeringen, op de hoek van Prinsengracht/Dijkstraat, was vanaf het begin van de 19de eeuw in bezit van ‘Mr. Smid’ Jan Hendrik van Cranenburgh uit Hassen. Hij dreef hier de ‘Eerste Westlandsche Electrische Smederij’. Helaas is dit pand onder de sloophamer gevallen. Hoewel ook de Dijkstraat kon pronken met schitterend oude gevels, heeft de man met de hamer daar, na de oorlog, rigoureus huisgehouden.

De Nederhof

‘De Nederhof’, is helaas nog maar een relatief sober restant van het oude ‘Huis Honselaarsdijk’. Rond 1970 is De Nederhof met het nodige geluk behouden en werd het nut van restauratie van een deel van het eeuwenoude Huis Honselaarsdijk ingezien. Als enig tastbare bewijs van het roemruchte kasteel van weleer, mogen we apentrots zijn op dit stukje pure historie. Een geschiedenis die ons achterom laat kijken naar het begin der veertiende eeuw.



Bron: www.levin-zorg.nl

Paleis Honselaarsdijk

Het absolute bewijs van het bestaan van het paleis ’Honselaarsdijk’ werd gevonden in een charter, gedateerd 17 maart 1337. Daarbij verlijdt Gerard, Heer van Voorne aan Hendrik Willemszoon van Naeltwic enige goederen, waaronder ‘dat Goet te Honsel’. Dat ‘Goet’ bleef daarna enige eeuwen in handen van de Heren van Naaldwijk, ook toen de, door huwelijk aan hen verwante adellijke, familie Van Aremberg er bezit van nam.

Aan het begin van de zeventiende eeuw bood Karel, graaf van Aremberg, zijn bezittingen, waaronder het Huis Honselaarsdijk, te koop aan. Prins Frederik Hendrik zag er blijkbaar brood in en werd half april 1612 onder meer eigenaar van de Heerlijkheden Honselersdijk en Naaldwijk. Het in vervallen staat verkerende oude slot werd vrijwel geheel met de grond gelijkgemaakt. Deels op de oude fundamenten liet Frederik Hendrik een paleis bouwen dat zijn weerga niet kende. Een lustslot dat in alle toonaarden werd geroemd, door dichters bezongen en door menig penseel werd vereeuwigd. Met sierlijk beeldhouwwerk, preekgestoelte, schilderijen, kostbaar goud en marmer moet het een lust voor het oog zijn geweest.

Schone dreven, vogelgaarde, Oranjehuis, lustwaranden en dito bossen maakten dat gasten ogen en oren tekort kwamen. Frederik Hendrik en zijn gemalin Amalia van Solms ontvingen op het lustslot regelmatig gasten. Nadat het paleis korte tijd in bezit was van koning Frederik I van Pruisen, kocht Anna, weduwe van Willem IV, in 1754 het paleis. Het heeft er alle schijn van dat zij kunstschilder Mattheus Verheijen heeft aangespoord om een beschrijving te maken van ‘alle voortreffelijke en kostbare schilderkunst, welke in paviljoens, kamers, gaenderijen en kabinetten te zien zijn.

Stadhouder Willem V was tot het eind der achttiende eeuw de laatste der Oranjes die het paleis in bezit had. Daarna veranderde het regelmatig van eigenaar en bestemming. Zo diende het in 1798 als staatsgevangenis en wat later werd er een militair hospitaal in gevestigd.

Bron: www.koninklijkeverzamelingen.nl

Na de eeuwwisseling 1800/1801 had Napoleon het even in handen, terwijl het eens zo prachtige slot in 1815 onder koning Willem I voor afbraak werd verkocht. De unieke preekstoel van de kapel werd toen overgedragen aan de Nederlands Hervormde gemeente te Wateringen, alwaar het juweel nog altijd een ereplaats heeft in de kerk. Slechts het bijgebouw, intussen reeds lang bekend als De Nederhof, bleef behouden.

Voor jonge mensen met een beperking werd er, nadat de bewoners waren vertrokken, een gezinsvervangend tehuis van gemaakt. Een onderkomen dat in de tweede helft van de zeventiger jaren door prinses Margriet werd geopend. Als zodanig is het, zij het in een wat herziene opzet, nog steeds functioneel.

Dijkstraat

Waar vroeger alle bedrijvigheid rondom De Nederhof was gevestigd, is dit in de loop der jaren verplaatst naar de Dijkstraat. Vandaag de dag is de Dijkstraat de winkelstraat van Honselersdijk met diverse winkels voor de dagelijkse boodschappen.